Mailen, mailen, wat nou mailen!?
Na ruim 25 jaar als ondernemer in het vak mee te draaien durf ik gerust te stellen dat ik mijn producten en diensten goed aan de man weet te brengen. Ondersteund met wat verkoopmateriaal in de vorm van foto’s en foldermateriaal weet ik menig salesgesprek met mijn Brabantse gezelligheid om te zetten naar een order.
Ook ik heb in de laatste jaren de technische mogelijkheden op ‘t gebied van communicatiemiddelen zien groeien: mijn eerste mobiele telefoon had het formaat van een middelmaat koelkast en kon alleen maar gebruikt worden om te bellen. Tegenwoordig loop ik rond met een formaatje kauwgompak dat me zelfs kan vertellen waar huisnummer 13 ligt aan de Lange Spruitstraat in Klazienaveen, en hoe ik daar het snelste kom.
Ik benadruk: kan vertellen, want wat betreft het gebruik van deze technologische apparatuur loop ik 25 jaar achter. Zo ben ik de trotse eigenaar van een laptop met daarop meer fotomateriaal dan de gemiddelde fotograaf, maar gebruiken ho maar. En ook het e-mailadres sjef@arendje.nl bestaat weliswaar, maar wordt gelukkig beheerd door een van mijn medewerksters.
Dit is deels een bewuste keuze, want ik kan mijn werkweek ruimschoots tweemaal vullen zonder ook nog eens een paar uur per dag achter dat kastje te gaan zitten. De nieuwe generatie daarentegen is opgegroeid met het internet en alle bijbehorende mogelijkheden. Natuurlijk ben ik me bewust van de voordelen die het sturen van een e-mail met zich meebrengt: lage kosten, snel, men heeft iets zwart op wit om eventueel op terug te vallen, en dit kan ook buiten kantoortijden verwerkt worden.
Toch vind ik dat het mailverkeer twee grote nadelen oplevert. Ten eerste worden de mogelijkheden om potentiële klanten goed van advies te voorzien beperkt, omdat ze vaak zelf van tevoren al hebben bepaald wat ze nodig denken te hebben. Ook het verhuren van extra materialen (“Heeft u bij dat koffieservies ook een koffiezetapparaat nodig?’’) gaat vele malen gemakkelijker in een telefoongesprek dan per e-mail.
Ten tweede is mailen een stuk anoniemer en minder direct dan bellen. Als gevolg hiervan komt naar mijn idee een aanvraag die gemaild is altijd binnen op een lagere prioriteit dan een telefoontje (“mail me maar even, dan zal ik er naar kijken”). Ook zie ik dat het vaak als excuus wordt gebruikt om in lastige situaties iemand niet direct te hoeven spreken, wat vaak leidt tot een ellenlange mailwisseling zonder oplossing van het probleem.
Dus mensen, in plaats van te mailen, hyven, buzzen en linked’innen, pak weer eens wat vaker de koelkast, uh, telefoon!
Sjef Goesten
Commercieel directeur Arendje Verhuur BV
«««